به مرکز تحقیقات ژنتیک خوش آمدید
 
قالب وبلاگ

بیماری نفخ (Bloat) یکی از ناهنجاریهای گوارشی مهم و یکی از عوامل اصلی مرگ و میر گاوهایی است که به شیوه های متراکم پرورش داده می شوند. این بیماری غیر عفونی بواسطه تجمع گاز در معده، بویژه در شکمبه و نگاری رخ می دهد. تحقیقات اخیر نشان داده است که درجمعیت گاوهای شیرده از لحاظ حساسیت به ابتلا به نفخ، تنوع ژنتیکی وجود دارد، به طوری که نژادهای خاصی از گاوهای دنیا، مستعد به ابتلا به نفخ هستند.

عامل بروز این عارضه تجمع گاز در معده بویژه در شکمبه و نگاری رخ می باشد. محصول نهایی متابولیسم کربوهیدارت در نتیجه تخمیر میکروبی ، پروپیونیک، اسید بوتیریک و گاز کربنیک و گاز متان می باشد. به طور کلی ترکیب گازهای شکمبه معمولا 40%-30% متان و 5% ئیدروژن و نسبت های متغیری از گازهای دیگر است. از هضم 100 گرم کربوهیدارت تقریبا 5/4 گرم متان هدر می رود. انباشته شدن گازها، موجب افزایش فشار در شکمبه شده که فشار وارده بر قلب و شش ها را می افزاید و در نهایت گاو ممکن است خفه شود.

مقالات متعددی گزارش کرده اند که نژادهای مختلف گاو از لحاظ حساسیت به نفخ متفاوتند و  ابتلا به نفخ می تواند منشاء ژنتیکی داشته باشند. تحقیقات مربوط با یافتن ژن های کاندیدا برای کنترل نفخ عمدتا بر روی بزاق و ترکیبات آن استوار می باشد. بزاق حاوی ترکیبات تامپونی مخصوصاً  بی کربنات و فسفات برای حفظ PH شکمبه به منظور عملکرد موثر میکرو ارگانیسم ها می باشد. همچنین بزاق تامین کننده مواد مغذی مورد نیاز میکروب های شکمبه می باشد.

بارتلی و همکارانش در دانشگاه ایالتی کانزاس نشان داده اند که بزاق حاوی موسین می باشد . این ماده باعث خارج شدن گاز از شکمبه مبتلا به نفخ می شود. موسین باعث جلوگیری یا به تاخیر انداختن نفخ می شود. وقتی در بزاق به مقدار کافی موسین وجود نداشته باشد یا اگر موسین توسط میکروب های شکمبه تجزیه شود، احتمال بروز نفخ زیاد است.

ویلر و همکارانش در سال 2002 نیز مطالعه ای بر روی 8 نسل متوالی گاوهای شیری که برای کاهش ژنتیکی نفخ انتخاب شده بودند، با استفاده از برنامه های ژنتیک کمی و مدل های آماری  انجام دادند. نتایج حاصل وجود یک ژن مغلوب کنترل کننده حساسیت ابتلا به نفخ را تایید کرد.  مطالعات فیزیولوژیکی بر روی دو گروه حساس گروه مقاوم نشان داد که این دو گروه ار لحاظ حجم شکمبه،  میزان ترشحات بزاق و همچنین نوع پروتئینهای بزاقی متفاوت می باشند. نتیجه جالب حاصل کشف یک پروتئین خاص بزاقی بود که BSP30 نامیده شد و در گاوهای مقاوم به نفخ به طور معنی داری  بالاتر از گروه دیگر بود. این گروه همچنین دو فرم متفاوت ازcDNA ژن BSP30 به دست آوردند که توالی آنها حدود 83% با یکدیگر همولوژی دارد. 

[ ۱۳۸٩/۱٠/٤ ] [ ۱۱:٤٠ ‎ب.ظ ] [ امیر سالار سید رزاقی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

دانشجوی مهندسی ژنتیک (گیاهی)
لینک دوستان
امکانات وب